De blog van het marketing agentschap IntoTheMinds
Marktonderzoek en ondernemers coaching

1/3 van de horecazak gaat misschien dicht. En dan?

Share This Post On

Onlangs vond een persconferentie plaats van het Syndicaat der zelfstandigen (SDZ) om het negatieve effect van de zwarte doos in de horecasector aan te kaarten. Laat me u kort de context schetsen; de zwarte doos is een toestel dat in de kassa wordt geplaatst om zwart geld tegen te gaan.

Jean-François DONDELET, voorzitter van het Syndicaat der zelfstandigen verklaarde dat 1/3 van de ondernemingen zouden kunnen verdwijnen (failliet gaan dus) door de ingebruikname van deze klikspaan. Hij riep op om de datum van ingebruikname uit te stellen, opdat de getroffen horecazaken zich beter kunnen voorbereiden. Ik werd door de RTBF geïnterviewd (hier te beluisteren vanaf minuut 7 tot 10) als tegenwicht voor het advies van het syndicaat en dacht dat het misschien goed was om mijn conclusies samen te vatten voor de lezers van deze blog.

De ingebruikname van de zwarte doos uitstellen zal de situatie niet verbeteren

Laten we over één zaak eerst heel duidelijk zijn. De ingebruikname van de zwarte doos uitstellen of afvoeren, zal de toestand niet doen verbeteren. Dat legden we al uit in een ander artikel. Het aantal faillissementen in de horeca is structureel hoger dan die in andere sectoren. Laat me een metafoor gebruiken. Als u grieperig bent, is het normaal om een lopende neus en keelpijn te hebben. Dat zijn de symptomen van deze aandoening. Een hoestsiroop zal uw keelpijn verzachten, maar gaat u niet genezen! Met de zwarte doos is het net hetzelfde. Ze niet gebruiken zal uw pijn (door de fiscus gecontroleerd te worden) wellicht verzachten. Maar het verandert in geen geval de diepliggende oorzaken waarom om u “in het zwart moet werken” om te kunnen overleven.

 

Waarom zijn horecaondernemers verplicht om in het zwart te werken?

De overheid noch de syndicaten lijken klaar om de wortels van het probleem aan te pakken, die aan de basis van de moeilijkheden in de sector liggen. De syndicaten verwijten de overheid de hoge patronale lasten; de overheid verwijt de ondernemers hun winsten te verbergen voor de fiscus. De oplossing voor rendabiliteit in de horeca ligt helaas niet in één enkele miraculeuze oplossing. De oplossing ligt in een combinatie van verschillende reddende maatregelen.

 

Wat doen om het aantal faillissementen in de horeca te doen  minderen?

Het is duidelijk dat de bijdragen verlaagd moeten worden om deze sector meer rendabel en attractief te maken. Zoals een ondernemer terecht aanhaalde tijdens de RTBF-reportage: “Wie heeft er nog zin om zich in de horeca te wagen?” De sector heeft inderdaad nood aan veel en goedkope arbeidskrachten, omdat haar business model niet toelaat een ongelooflijke toegevoegde waarde te creëren waarvoor de eindconsument bereid is te betalen. De rendabiliteit van de horeca is in wezen dus lager dan die in andere sectoren. Toch betwijfel ik sterk dat een verlaging van de patronale bijdragen miraculeus een einde zal maken aan de slechte praktijken in de sector. Ten tweede raad ik projectleiders sterk aan zich te wapenen met een gedegen kennis van management en marketing. Het gemiddelde opleidingsniveau van toekomstige bazen blijft zwak tegenover de andere sectoren en verklaart deels de faillissementen. Ik merk dat de meeste projectleiders niet of onvoldoende voorbereid zijn op het starten van hun zaak. Marketing is voor de meesten onder hen onbekend terrein, boekhouden een obscure zaak die aan een boekhouder wordt toevertrouwd, en management werd, in het beste geval, eens aangehaald tijdens een workshop van de horecafederatie. Dat gebrek aan kennis leidt tot fatale fouten. Mijn favoriete “voorbeeld” is de plaatsbepaling van de zaak, die dikwijls is gebaseerd op een vlugge blik zonder voorafgaandelijke analyse. Toch is dat het belangrijkste criterium om als horecazaak te slagen.

 

Besluit

Ondernemingen zijn als levende organismen. Sommige worden geboren, andere sterven. Waarom zou de horeca een uitzondering zijn? De vraag die we moeten stellen (al is ze taboe) is of het logisch is dat we ondernemingen die in andere omstandigheden al lang de boeken zouden hebben neergelegd, aan het infuus moeten houden.

Ik zeg niet wat er moet. Ik wil enkel het gesprek aangaan en iets op tafel leggen dat anderen niet durven bespreken uit angst voor represailles vanwege de andere partij.  Maar ik durf te stellen dat het nodig is om na te denken over deze toestand vanuit het gezichtspunt van de Maatschappij (met een grote “M”). Welke kosten brengt de sluiting van elke honderden zaken met zich mee en wat zouden de voordelen zijn? 

Author: Pierre-Nicolas Schwab

Pierre-Nicolas is de directeur van de marketing agentschap IntoTheMinds. Hij heeft speciaal interesse voor e-commerce, retail, HoReCa en supply-chain projecten. Hij is ook een onderzoeker aan de Vrije Universiteit Brussel en werkt ook als coach voor meerde publieke organisaties. Hij verwelkomt Linkedin uitnodigingen : gelieve gewoon een paar woorden toe te voegen en uit te leggen waarom U wilt connecteren.

Share This Post On

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *